Радуецца кожнаму новаму дню

stolett

Чуласць, любоў да людзей, дабрыня і працавітасць — асноўныя рысы характару Марыі Арцёмаўны Салановіч з а/г Любонічы, якая нядаўна адзначыла свой стогадовы юбілей.

Павіншаваць Марыю Арцёмаўну з такой знамянальнай датай сабралася шмат родных і гасцей. Шчырыя словы ў адрас юбіляршы выказала, а таксама ўручыла падарункі ад імя кіраўніцтва раёна начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Наталля Свяцецкая. З падарункамі завіталі старшыня Любоніцкага сельскага Савета дэпутатаў Таццяна Вербінава, начальнік аддзела эканомікі райсельгасхарчу Таццяна Русецкая, прадстаўнікі моладзі на чале з першым сакратаром райкама ГА “БРСМ” Аленай Осіпавай. Шчырую ўдзячнасць за шматгадовую плённую працу выказалі ў адрас юбіляршы старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Віктар Ставер і прадстаўнікі РАПТЗ: яны таксама ўручылі Марыі Арцёмаўне кветкі і падарункі.
А якое ж свята без песень? Свае музычныя віншаванні падарылі народны фальклорны калектыў “Спадчына” і су-працоўніцы раённага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.
Песні юбілярша слухала з задавальненнем, бо і сама, нягледзячы ні на якія жыццёвыя цяжкасці, у маладосці любіла спяваць.
Лёс ніколі не песціў М.А.Салановіч. Нарадзілася і вырасла яна ў Любонічах. У сям’і, акрамя Марыі, гадавалася яшчэ пяцёра дзяцей. Таму да цяжкай сялянскай працы яна прывучылася з дзяцінства.
За доўгія гады жыцця ёй давялося зведаць нямала цяжкасцей. Першы муж Марыі Арцёмаўны трагічна загінуў, маладыя пражылі разам зусім нядоўга. Не склалася сумеснае жыццё ў жанчыны і з другім мужам, адной давялося падымаць “на ногі” дачку. Шмат гадоў адпрацавала ў тагачасным калгасе “Радзіма”, хадзіла на палявыя работы, трымала хатнюю жывёлу і апрацоўвала вялікі агарод. Дапамогі ёй чакаць не даводзілася, у любой справе Марыя Салановіч спадзявалася толькі на сябе.
Яе дачка Ганна Крыскавец успамінае, што, калі ёй споўнілася 5 гадоў, матуля часта брала яе з сабой у лес нарыхтоўваць дровы, з маленства дзяўчынка навучылася сеяць, палоць агарод, жаць збажыну, убіраць сена.
У сваю чаргу Ганна Андрэеўна вельмі ўдзячная сваёй матулі за падтрымку: яна дапамагла дачцы падняць на ногі чацвёра дзяцей (асабліва складана было, калі загінуў зяць М.А.Салановіч). А хатняя гаспадарка і ўвогуле заўсёды былі за Марыяй Арцёмаўнай. Яна і зараз, адзначыла дачка, не можа сядзець “склаўшы рукі”, заўсёды імкнецца штосьці дапамагчы па гаспадарцы, улетку абавязкова выходзіць на агарод, каб палюбавацца вырашчаным.
Былі ў жыцці М.А.Салановіч справы, якія, як кажуць, для душы. Вельмі любіла жанчына ткаць і вышываць. Як толькі выдавалася вольная хвіліна, Марыя Арцёмаўна станавілася за кросны і ткала прасціны, ручнікі, дываны. І сёння ў доме жанчыны паўсюль на рэчах “цвітуць” кветкі, вышытыя яе рукамі.
У людзей шаноўнага ўзросту заўжды хочацца спытаць пра сакрэты даўгалецця. У Марыі Арцёмаўны яны простыя: павага і дабрыня да людзей, любоў да працы, якую рабіла, а самае галоўнае — уменне радавацца кожнаму новаму дню.
Свой стогадовы юбілей Марыя Арцёмаўна Салановіч адзначыла разам са сваёй вялікай і дружнай раднёй, а самымі дарагімі для яе гасцямі былі, канешне ж, дачка і чацвёра ўнукаў з сем’ямі. Шмат станоўчых эмоцый і шчырую радасць дораць бабулі Марыі і шасцёра яе праўнукаў.
Людміла СЯМЁНАВА.
Фота
Максіма МІКЕШЫНА.
На здымках: М.А.Салановіч са сваёй праўнучкай Насцяй; юбіляршу віншуе начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Наталля Свяцецкая.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.