Выязная рэдакцыя «Кіраўца» ў аграгарадку Стайкі

detkivklybe

Падчас наведвання аднаго з самых аддаленых сельсаветаў — Стайкаўскага — запыталіся ў яго старшыні, чым жа зараз жывуць вяскоўцы, што іх турбуе, а што радуе.

— Самае галоўнае, — адзначыў падчас размовы Міхаіл Фрэйберг, — не толькі ведаць праблемы вяскоўцаў, але і прыкладаць максімум намаганняў для іх вырашэння. Зразумела, што зрабіць усё адразу немагчыма, але і пакідаць чалавека сам-насам са сваімі турботамі нельга. Спектр пытанняў, якія даводзіцца вырашаць — вельмі шырокі.
Значную ўвагу на тэрыторыі сельсавета імкнуцца надаваць добраўпарадкаванню. Аднак з-за недастатковасці фінансавых сродкаў зрабіць усё, што хацелася б, немагчыма. У бягучым годзе правялі рамонт плоту на могілках а/г Стайкі і Колбава. Трэба сказаць, што многія сяльчане з разуменнем ставяцца да навядзення парадку каля сваіх домаўладанняў: робяць прыгожыя кветнікі, своечасова рамантуюць і фарбуюць плот.
Што тычыцца вядзення асабістых падсобных гаспадарак, то іх колькасць на тэрыторыі сельсавета з кожным годам значна змяншаецца. У першую чаргу — пагалоўе кароў. Асноўная прычына, на думку старшыні сельвыканкама, высокі кошт набыцця жывёлы. Тыя, хто трымае карову, не маюць праблем з кармамі (ёсць магчымасць набыць у сельгаскааператыве) і месцамі для выпасу. Няма праблем і са збытам лішкаў малака: яго забірае ўласнік, які ажыццяўляе прыём прадукцыі.
Станоўчы факт для сельсавета — невялікае, але паляпшэнне дэмаграфічнай сітуацыі. Да слова, ужо на працягу некалькіх гадоў колькасць нованароджаных не змяншаецца, а гэта дае спадзяванне на тое, што ў вёсках і далей будзе гучаць дзіцячы смех і працягвацца жыццё.
Садкоўцы і вучні-пачаткоўцы знаходзяцца ва ўтульным сучасным будынку Стайкаўскага ВПК ДСПШ, дзе для іх развіцця і вучобы створаны належныя ўмовы. Зараз тут утрымліваецца 32 дзіцяці, 20 з якіх — садкоўцы, астатнія — школьнікі. Ва ўтульных і прасторных пакоях цёпла, рабяты забяспечаны гарачым харчаваннем, ёсць пляцоўка для гульняў і заняткаў спортам.
Пацікавіліся ў Міхаіла Фрэйберга і наконт злабадзённай зараз праблемы — дармаедства. Такіх грамадзян на тэрыторыі сельсавета — 56. На прайшоўшае пасяджэнне савета апорнага пункта аховы правапарадку былі выкліканы асобы, якія вядуць бязладнае жыццё і нідзе не працуюць. Дадзенай катэгорыі грамадзян растлумачылі, што ў далейшым усе яны абавязаны працаўладкавацца, інакш іх чакаюць непрыемныя перспектывы. Да слова, многія адразу ж накіраваліся да старшыні СВК “Калгас “Свярдлова” Аляксандра Іваніцкага з пісьмовымі заявамі аб прадастаўленні ім работы.
Адным з перспектыўных накірункаў развіцця сельсавета з’яўляецца аграэкатурызм. На тэрыторыі Чыгірынскага вадасховішча размешчана нямала аб’ектаў для адпачынку і правядзення вольнага часу, як дзяржаўнай, так і асабістай форм уласнасці. Іх колькасць з кожным годам павялічваецца. Дадзеныя аб’екты карыстаюцца папулярнасцю як у жыхароў раёна, вобласці, так і ў расіян, якія наведваюцца сюды цэлымі сем’ямі.
Выканкам сельскага Савета дэпутатаў з’яўляецца самым набліжаным да людзей органам выканаўчай улады. А старасты вёсак — самыя галоўныя памочнікі і дарадчыкі мясцовай улады, менавіта яны даводзяць да сваіх аднавяскоўцаў інфармацыю пра ўсё, што адбываецца на тэрыторыі сельсавета, раёна, у грамадстве. Гэта — ініцыятыўныя, аўтарытэтныя і паважаныя людзі з вялікім жыццёвым вопытам.
Многія з іх адчувальна дапамагаюць сельвыканкаму вырашаць найбольш актуальныя праблемы, якія ўзнікаюць на месцах. У першую чаргу, гэта датычыцца добраўпарадкавання вясковых могілак, падтрымання парадку ў населеных пунктах, утрымання грамадзянамі ў належным стане сваіх прыдамавых тэрыторый.
З разуменнем і адказнасцю да сваёй справы ставіцца стараста вёскі Шмакі Наталля Беразоўская. Не адзін год яна займае гэтую пасаду. Акрамя таго, Наталля Паўлаўна на працягу 28 гадоў працуе паштальёнам аддзялення паштовай сувязі а/г Стайкі. Менавіта яна, як ніхто іншы, ведае, чым жывуць вяскоўцы, асабліва пажылыя. Жанчына заўсёды прасочыць, каб зімой была расчышчана вясковая вуліца, каб гаспадары падтрымлівалі чысціню і парадак вакол сваіх сядзіб. Яна ніколі не адказвае ў дапамозе: пры неабходнасці дастаўляе сваім бабулям і дзядуля неабходныя тавары, што рэалізуюцца праз паштовае аддзяленне, купляе ім лекавыя сродкі, заплоціць за тэлефон і электраэнергію. І людзі ёй вельмі ўдзячныя: яна ніколі не пакідае без вырашэння пытанні вяскоўцаў, для кожнага знойдзе добрае слова падтрымкі.
Станоўча ахарактарызаваў Міхаіл Фрэйберг работу ўстаноў культуры: Стайкаўскага сельскага клуба і бібліятэкі. Работнікі гэтых устаноў змаглі не толькі садзейнічаць развіццю мастацкай самадзейнасці на тэрыторыі сельсавета, але і знайсці шматлікіх прыхільнікаў культурнага жыцця на вёсцы.
На любое святочнае мерапрыемства ў мясцовым клубе, загадчыкам якога на працягу 17 гадоў з’яўляецца Ніна Шаболда, збіраецца значная колькасць вяскоўцаў. Жанчына змагла сабраць вакол сябе аднадумцаў: сваімі сіламі яны ладзяць святочныя канцэрты і мерапрыемствы, а таксама праводзяць народныя гулянні і абрады. Пры сельскім клубе працуюць гурткі “Лейся, песня” і “Незабудка”, апошні, дарэчы, сабраў у сваіх радах людзей розных прафесій, але аб’яднаных адным — любоўю да песні. Мясцовая дзятва з задавальненнем наведвае клуб: кожны тут знаходзіць для сябе занятак для душы: адны малююць і робяць вырабы сваімі рукамі, іншыя гуляюць у тэніс ці глядзяць анімацыйны ці мастацкі фільмы.
Не змяншаецца на вёсцы і колькасць прыхільнікаў цікавай кніжкі. Па словах загадчыцы бібліятэкі Анастасіі Лук’яненка, сярод частых наведвальнікаў установы як маладыя, так і пажылыя вяскоўцы. Кніжны фонд бібліятэкі пастаянна папаўняецца, таму кожны знаходзіць сабе літаратуру па душы. Карыстаецца попытам і такая паслуга, як пракат дыскаў з пазнавальнай інфармацыяй і кінафільмамі. Мясцовая дзятва з задавальненнем карыстаецца камп’ютарнымі паслугамі з магчымасцю выхаду ў Інтэрнет.
Яшчэ адна прыемная навіна чакае жыхароў а/г Стайкі напярэдадні Новага года: “Белтэлекам” праводзіць работы па замене існуючых тэлефонных ліній на новыя, што дазволіць вяскоўцам далучыцца да прыхільнікаў хуткаскараснога Інтэрнета і інтэрактыўнага тэлебачання.
Людміла СЯМЁНАВА.
Фота
Максіма МІКЕШЫНА.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.