Родныя карані і салодкія плады

Раней вырошчванне кавуноў на беларускіх землях здавалася немагчымай раскошай, якая магла б развівацца толькі ў больш цёплых кліматычных зонах. Тым не менш, дзякуючы інавацыям у агранаміі і сучасным тэхналогіям, у Беларусі пераадолелі кліматычныя бар’еры. І сёння салодкую сакавітую ягаду вырошчваюць як на дачных участках і ў прыватных агародах, так і ў сельгасарганізацыях, у тым ліку і Кіраўскага раёна.
Пяты год вырошчваюць кавуны ў ААТ “Рассвет імя К.П. Арлоўскага”. Сёлета бахча раскінулася на адным гектары зямлі побач з садам у Валосавічах.
– Для вырошчвання кавуноў у гэтым годзе мы выкарыстоўвалі гатунак “бедуін”, які добра адаптаваны да мясцовых кліматычных умоў, – адзначае вядучы аграном-садавод «Рассвета» Аляксандр Іваніцкі. – Гэты гатунак адрозніваецца палепшанай устойлівасцю да халадоў і хвароб, а таксама больш кароткім вегетацыйным перыядам, што дазваляе ягадзе паспяхова расці і спець нават ва ўмовах умеранага клімату. Культура гэтая цеплалюбівая, таму свой шлях пачынае ў цяплічным камбінаце. Спецыялісты назіраюць за ростам і развіццём расады, якая потым трапляе ў адкрыты грунт.

Мы ўжо сабралі каля 10 тон кавуноў. Сярэдняя вага адной ягады выходзіць дзесьці кілаграмаў 6–8. А самае галоўнае – нашы кавуны экалагічна чыстыя, бо яны вырашчаны на арганіцы. Гаспадаркай адразу рэалізаваны ўвесь сабраны ўраджай экзатычнай ягады. Рассветаўскія кавуны карыстаюцца попытам у пакупнікоў Бабруйска, Магілёва і Кіраўскага раёна.
Як заўважыў аграном, вырошчванне кавуноў патрабуе асаблівага падыходу. Работы па догляду за імі вельмі працаёмкія і патрабуюць фізічнай актыўнасці, асабліва падчас пасадкі, паліву, праполкі і збору ўраджаю. Работнікі павінны быць уважлівымі да стану раслін, каб не прапусціць хваробы і шкоднікаў.
– А наогул, вырошчванне кавуноў – гэта камандная праца, – падкрэслівае Аляксандр Іваніцкі. – Тут ад кожнага залежыць канчатковы вынік.
Мабыць, таму і не можа быць выпадковых людзей сярод садаводаў.
Міхаіл Лёгкі – садавод з дзесяцігадовым стажам. Такую працу абраў ужо свядома, калі выйшаў у адстаўку пасля службы ў Бабруйску ў батальёне міліцыі. Разам з жонкай вярнуліся на малую радзіму. У бацькоўскай хаце ў Валосавічах жыве яго брат, таму яны пераехалі ў дом бацькоў жонкі ў Мышкавічы.
– Пакуль узрост дазваляе, пайшоў працаваць, – дзеліцца сваімі разважаннямі Міхаіл Леанідавіч. – Я ж хлопец вясковы, хоць і пражыў доўгі час у горадзе. У бацькоў, зразумела, быў сад, шмат зямлі, таму сельская праца мне добра знаёма, прывучаны да яе з дзяцінства… Мабыць, адтуль, з дзяцінства, і прыйшлі жаданне і патрэбнасць працаваць на зямлі. А праца садавода – гэта наогул нешта незвычайнае, гэта сапраўдны запал, асабліва, калі гаворка ідзе пра такі далікатны і смачны прадукт, як кавун. А вырошчванне гэтай ягады патрабуе асаблівага падыходу: цярпення, працавітасці, любові да прыроды, тэхнічных ведаў, назіральнасці і абавязкова добрага настрою! Толькі тады можна атрымаць ідэальныя плады, такія як нашы: сакавітыя, духмяныя, з тонкай лупінай, адным словам, вельмі-вельмі смачныя.
Як бачыце, пасля мітуслівага гарадскога жыцця мы знайшлі тут спакой і гармонію, атрымліваем асалоду ад мернага рытму жыцця і простых радасцяў.
Галіна РУСЕЦКАЯ.