Гісторыя, якую нельга забываць

Па добрай традыцыі, калі завершаны асноўныя палявыя работы, напярэдадні Дня пажылых людзей мы імкнёмся асаблівую ўвагу надаць ветэранам гаспадаркі – праводзім шэраг мерапрыемстваў. Адно з іх – экскурсія на памятны знак “Памяці спаленых вёсак Магілёўскай вобласці” ў вёсцы Боркі.
Экскурсію праводзіла дырэктар сеткі бібліятэк Кіраўскага раёна Марына Цвяткова, якая сваім пранікнённым расказам нікога не пакінула абыякавым.
Скульптурная кампазіцыя “Беларусь – журботная маці”, вуліца, на якой больш няма дамоў, а толькі фрагменты іх абвугленых сцен, полымя з фігурамі ахвяр, асуджаных да пакутлівай смерці, чорны калодзеж поўны слёз… Немагчыма спакойна глядзець на ўсё гэта, не выпрабоўваючы пачуцця болю і спагады. Вайна – гэта голад, смерць, жах і страх.
Тут панавала асаблівая атмасфера, напоўненая павагай і ўдзячнасцю да тых, хто аддаў свае жыцці за мірную будучыню. Пра гэта трэба гаварыць, гэта трэба паказваць, каб памяталі, каб не паўтарылі.
Экскурсанты таксама наведалі клуб-музей, паглядзелі ўрыўкі з фільма «Ідзі і глядзі», пазнаёміліся з гісторыяй стварэння памятнага знака «Памяці спаленых вёсак Магілёўскай вобласці». Жадаючыя змаглі набыць памятныя сувеніры.
Ветэраны ўсклалі кветкі да манумента “Беларусь – журботная маці”, пакінулі водгук у гасцявой кнізе: “Памятаем, смуткуем. Хай ніколі не паўторыцца трагедыя на мірнай зямлі Беларусі!”.
Гэты візіт стаў не толькі данінай памяці, але і напамінам пра тое, як важныя мір і чалавечае жыццё. Ветэраны вярнуліся дадому з цеплынёй у сэрцах, разумеючы, што іх вопыт, мудрасць і памяць патрэбны для будучых пакаленняў.
Наталля Шапавалава, намеснік дырэктара ААТ “Рассвет імя К.П. Арлоўскага”.