Сярод механізатараў ААТ «Рассвет імя К.П.Арлоўскага» шмат сапраўдных прафесіяналаў, якія ўмеюць шчыраваць з энтузіязмам і не баяцца цяжкасцяў сялянскай працы. Майстрам сваёй справы ў сельскай гаспадарцы з’яўляецца трактарыст­машыніст Мікалай Дрозд.

Больш за 36 гадоў ён шчыруе на карысць роднага краю, на паляпшэнне дабрабыту вяскоўцаў. У калектыве яго імя заўсёды ў ліку перадавікоў на розных відах работ. Сёлета да прафесійнага свята аграрыяў Мікалай Дрозд за добрасумленную шматгадовую працу атрымае заслужаную ўзнагароду – ордэн Пашаны. Ён зазіхаціць на грудзях руплівага працаўніка побач з медалём “За працоўныя заслугі”.

Яго дзяцінства прайшло ў сям’і, дзе паважалі сялянскую працу і аддавалі ўсе свае сілы для таго, каб квітнела родная зямля, каб нівы адорвалі шчодрымі ўраджаямі. Колькі сябе памятае Мікалай Мікалаевіч захапляўся тэхнікай. А прыкладам для яго быў бацька, які араў зямлю, сеяў і ўбіраў хлеб. Хлопчык дапамагаў яму ў абслугоўванні і рамонце трактара, быў побач, калі тата апрацоўваў глебу ці збіраў вырашчанае. Вось адтуль, з дзяцінства, і прыйшла любоў да спецыяльнасці механізатара, якую, стаўшы дарослым, асвоіў у Кіраўскім СПТВ №220.

Працаваць герой гэтых радкоў пачаў у роднай гаспадарцы, потым адслужыў у арміі. Пасля вяртання са службы ні хвіліны не сумняваўся ў сваім далейшым працоўным шляху: толькі ў сельскую гаспадарку, застацца на малой радзіме. І з таго часу ніколі не пашкадаваў аб сваім выбары, бо займаецца справай, якая прыносіць сапраўднае задавальненне, робіць яго шчаслівым чалавекам.
З ранняй вясны і да позняй восені ў сельскага механізатара – напружаны час. Але сапраўдную эйфарыю Мікалай Дрозд адчувае, калі прыходзіць момант жніва. Сотні гектараў залацістых палёў падводзяць вынік шматдзённай працы дзясяткаў людзей.

З першых дзён жніва прозвішча старшага камбайнера Мікалая Дразда фігурыруе ў зводках перадавікоў раённага спаборніцтва. Некалькі гадоў запар побач з ім у памочніках працуе яго родны брат Анатоль. Абодва разумеюць адзін аднаго з паўслова, таму і праца ладзіцца. У жніве Мікалай Мікалаевіч удзельнічае з першага года работы ў гаспадарцы. Яшчэ тады кіраўніцтва даверыла яму магутную тэхніку і адказны ўчастак. І, як паказаў час, не памылілася. Самаадданая праца камбайнера за гэтыя дзесяцігоддзі была адзначана незлічоную колькасць разоў. Па выніках жніва Мікалай Дрозд узнагароджваўся шматлікімі Ганаровымі граматамі і дыпломамі, а сярод каштоўных падарункаў акрамя тэлевізараў і халадзільнікаў у 2005 годзе быў нават легкавы аўтамабіль.
– Калі механізатар душой хварэе за сваю справу, яго не трэба падганяць ці кантраля­ваць, – кажа Мікалай Мікалаевіч. – Па сабе ведаю, што кожны этап трэба выконваць дасканала і адказна, нібыта сееш ці ўзворваеш для сябе, на ўласным участку. Вось тады і варта разлічваць на важкія ўраджаі, толькі каб надвор’е паспрыяла.

Сямейная дынастыя Драздоў у Рассвеце вельмі моцная: на працягу дзесяцігоддзяў яны шчыруюць на роднай зямлі, бязмежна любяць свой край, сваю Радзіму, клапоцяцца пра дабрабыт сялян, гаспадаркі, раёна.

Дастойна працягвае працоўную дынастыю і сын Мікалая Мікалаевіча Андрэй. Бацька ганарыцца яго дасягненнямі на працоўнай ніве і лічыць, што правільна выхаваў сына, бо з дзяцінства браў яго з сабой на працу, расказваў і паказваў усе тонкасці механізатарскай справы. Надзейным памочнікам быў Андрэй для бацькі і падчас жніва, калі працавалі ў пары.

Па словах Мікалая Дразда, атрыманне такой высокай узнагароды для яго вельмі хвалюючы момант, гэта вялікая адказнасць, неабходнасць працаваць яшчэ з большай аддачай.

Людміла СЯМЁНАВА.