Застаўся ўсяго адзін дзень, каб успомніць, за што змагаліся і каму дзякаваць за мірнае неба над галавой. Адзін дзень, каб спыніцца ў мітусні штодзённасці і паглядзець у вочы тым, хто прайшоў праз пекла вайны. Каб сказаць “дзякуй” тым, чыя адвага і самаадданасць сталі шчытом для будучых пакаленняў.
Мы ўспамінаем не толькі Перамогу, але і цану гэтай Перамогі – мільёны жыццяў, разбураныя лёсы, слёзы і надзеі… У кожным кадры чорна-белай хронікі – боль і гонар, а ў кожным аповедзе ветэрана – гісторыя, якую нельга забываць…
Заўтра – Дзень Перамогі! І хай ён будзе не толькі днём салютаў
і парадаў, але і днём цішыні ў сэрцы, напоўненым падзякай…