У краіне ідзе масавая ўборка ўраджаю. Гэта агульны клопат, агульная справа, дзе кожны ўклад важны, а кожная пара працоўных рук – на вагу золата. У гэты адказны час супрацоўнікі міліцыі і выратавальнікі далучыліся да хлебаробаў, змяніўшы пагоны на рабочую спецвопратку. Яны селі за штурвалы камбайнаў, каб разам сабраць галоўнае багацце краіны – хлеб. Бо ў гэтыя дні кожны разумее: захаваць ураджай – значыць захаваць упэўненасць у заўтрашнім дні.

У краіне ідзе масавая ўборка ўраджаю. Гэта агульны клопат, агульная справа, дзе кожны ўклад важны, а кожная пара працоўных рук – на вагу золата. У гэты адказны час супрацоўнікі міліцыі і выратавальнікі далучыліся да хлебаробаў, змяніўшы пагоны на рабочую спецвопратку. Яны селі за штурвалы камбайнаў, каб разам сабраць галоўнае багацце краіны – хлеб. Бо ў гэтыя дні кожны разумее: захаваць ураджай – значыць захаваць упэўненасць у заўтрашнім дні.

У Магілёўскай вобласці сёлета ўпершыню сфар міраваны перадавы атрад з ліку вартавых парадку. У ліку добраахвотнікаў, якія прайшлі практычнае навучанне, удасканалілі свае навыкі кіравання сельгастэхнікай, успомнілі тонкасці яе наладкі і рамонту ў палявых умовах, і нашы землякі – супрацоўнікі дзяржаўтаінспекцыі Кіраўскага РАУС Дзяніс Макаронак і Уладзімір Сакадынец, а таксама супрацоўнік аддзялення Дэпартамента аховы Алексей Белягоў, якія дапамагаюць ва ўборцы ўраджаю ў гаспадарках Горацкага раёна. Удзел у высакароднай хлебаробскай справе прымае і прадстаўнік Кіраўскага РАНС Сяргей Паўлюкевіч. Яго механізатарскі вопыт запатрабаваны на хлебных палях Асіповіцкага раёна. З самай раніцы да позняга вечара яны працуюць нараўне з аграрыямі і адчуваюць на сабе адказнасць за будучы каравай краіны. Кожны з гэтых людзей – прыклад сапраўднага патрыятызму і самааддачы. Сёння яны не на пасадзе, не змагаюцца з надзвычайнымі сітуацыямі, але ўсё гэтак жавыконваюць найважнейшую місію – абараняюць.
Толькі цяпер не ад пажараў і правапарушэнняў, а ад страт і прастою, бо ва ўборачную гарачую пару кожная хвіліна на ўліку.

Відавочна, у Беларусі ўмеюць і абараняць, і ствараць. А калі краіне патрэбна, то межы прафесій сціраюцца, і на першы план выходзіць адзінства, узаемадапамога і гатоўнасць быць там, дзе асабліва запатрабаваны. Хлеб жа, сабраны з любоўю і клопатам, стане сімвалам згуртаванасці, сілы духу і працоўнага гонару.
Галіна РУСЕЦКАЯ