14 сакавіка юным жыхарам Прыдняпроўскага краю пашпарты ўручыў старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка. Урачыстае мерапрыемства прайшло ў Музеі Славы Магілёўшчыны.

Удзельнікамі Усебеларускай акцыі «Мы – грамадзяне Беларусі!» сталі 26 таленавітых і творчых дзяцей рэгіёну: выдатнікі вучобы, пераможцы прадметных алімпіяд, творчых конкурсаў, спартыўных спаборніцтваў, актыўныя ўдзельнікі грамадскага жыцця.

Анатоль Ісачанка:
– Канстытуцыя Беларусі дае магчымасць усім годна жыць, развівацца і ўвасабляць самыя смелыя планы і пачынанні на роднай зямлі. Сёння для вас надыходзіць новая глава ў жыцці. Уручэнне пашпарта – гэта не простая фармальнасць. У гэтым дакуменце велізарная адказнасць і бязмежныя магчымасці. Памятайце, Канстытуцыя гарантуе вам правы, якія нязменна выконваюцца. Дзе б вы ні былі, вы заўсёды будзеце адчуваць падтрымку сваёй дзяржавы. Але разам з правамі на вас ускладаецца і высокая адказнасць.

Вы павінны ведаць і выконваць законы нашай краіны, паважаць яе сімвалы, захоўваць памяць аб подзвігах сваіх дзядоў і прадзедаў.

Перад вамі адкрыты ўвесь свет. Вы – пакаленне новых тэхналогій, неверагодных хуткасцяў і бязмежных ведаў. У вашых руках знаходзіцца будучыня Прыдняпроўскага краю і ўсёй Беларусі. Мы, дарослыя, верым у вас, у ваш розум, у вашу энергію, у вашы смелыя мары. І мы вамі вельмі ганарымся. Ніколі не заставайцеся абыякавымі, смела ідзіце да вызначанай мэты і вядзіце за сабой іншых. З гонарам і годнасцю нясіце званне грамадзяніна Рэспублікі Беларусь.

Сярод тых, хто ў гэты дзень атрымаў пуцёўку ў дарослае жыццё, – Сафія Токарава, вучаніца сярэдняй школы №2 г.Кіраўска імя К.П.Арлоўскага. Для яе атрыманне пашпарта стала пацвярджэннем таго, што яна можа будаваць планы і рэалізоўваць мары на роднай зямлі: «Атрымаць свой першы пашпарт з рук кіраўніка вобласці і ў такім знакавым месцы – гэта вельмі хвалюючая і запамінальная падзея. У такі момант адчуваеш сваё дачыненне да жыцця вобласці і краіны. З аднаго боку, радасна, што становішся паўнапраўным грамадзянінам краіны, а з другога – разумееш сваю адказнасць за далейшае жыццё: вучобу, паводзіны. Хочацца апраўдаць аказаны давер, добра вучыцца, развівацца і прыносіць карысць грамадству. Для гэтага я прыкладу ўсе намаганні».

Побач з Сафіяй у гэты адказны для яе дзень былі яе бацькі Віталь Сяргеевіч і Кацярына Віктараўна, якія хваляваліся не менш за дачку. «Мы вельмі ганарымся, што нашаму дзіцяці выпаў такі гонар. Гэта сапраўды ўрачысты і памятны момант, – падзялілася ўражаннямі мама Кацярына Токарава. – А атрыманне пашпарта ў Музеі Славы Магілёўшчыны зрабіла гэтую падзею яшчэ больш значнай. Мы спадзяёмся, што гэты крок стане пачаткам вялікіх дасягненняў і поспехаў Сафіі. І мы рады, што жывём у Беларусі, гадуем дзяцей пад мірным небам. Хочам, каб наша дачка заўсёды ганарылася сваёй краінай, сваёй малой радзімай».

Напрыканцы мерапрыемства рабяты яшчэ раз дакрануліся да гісторыі сваёй краіны: для іх была арганізавана экскурсія па Музеі Славы Магілёўшчыны.

Удзельнікі ўрачыстай цырымоніі падзяліліся думкамі.

Вячаслаў ЧУЧУЛІН, пракурор Кіраўскага раёна:
– Атрыманне пашпарта сімвалізуе для маладых людзей не толькі пачатак грамадзянскага жыцця, але і адказнае стаўленне да будучыні сваёй краіны. Гэта важны крок, які адкрывае новыя магчымасці і ставіць перад імі новыя задачы.
Як пракурор раёна, я хачу падкрэсліць, што наяўнасць пашпарта – гэта не фармальнасць, гэта сведчанне аб тым, што маладыя людзі павінны ўсведамляць сваю ролю ў грамадстве, а таксама сваю адказнасць перад дзяржавай. Важна, каб яны разумелі, што іх дзеянні могуць аказваць уплыў на будучыню.
Адказнае стаўленне да свайго грамадзянскага статусу таксама ўключае ў сябе павагу да закона і правоў іншых. Мы павінны памятаць, што кожны з нас – гэта частка адзінага грамадства, і толькі разам мы можам будаваць паспяховую будучыню для нашай краіны.

Ганна ВЫГАНОЎСКАЯ, мама Аляксандра Выганоўскага, які атрымаў пашпарт:

– У жыцці дзяцей адбылася сапраўды значная падзея. Важна, каб юнакі і дзяўчаты разумелі, што заўсёды і ўсюды трэба быць годнымі сынамі і дочкамі сваёй Айчыны, пранесці праз гады любоў да роднай Кіраўшчыны. Я спадзяюся, што яны ўсведамляюць, што гэты дакумент дае ім не толькі правы, але і абавязкі перад нашай краінай, перад людзьмі, якія жывуць побач. Мы заўсёды гаворым ім пра каштоўнасць патрыятызму і павагі да сваёй культуры, і зараз у іх ёсць магчымасць данесці гэта да сваіх аднагодкаў і будучых пакаленняў.

Карына КАСПЯРОВІЧ, кіраўчанка:
– Пашпарт для мяне – гэта не проста дакумент, а сімвал грамадзянскай сталасці, адказнасці і прыналежнасці да моцнага і паспяховага народа. Мы, моладзь, будзем імкнуцца да таго, каб апраўдаць ускладзеныя на нас надзеі, станем прыкладам грамадзянскай пазіцыі і захаваем вернасць ідэалам праўды і дабрыні, будзем шанаваць подзвігі мінулых пакаленняў. У нашых ужо дарослых руках ляжыць светлая і цудоўная будучыня Беларусі.

Захар БЯЛЯЎСКІ, кіраўчанін:
– Атрыманне пашпарта ў такой урачыстай атмасферы з рук кіраўніка раёна – момант адказны і хвалюючы. Гэты дакумент адкрывае перад намі мноства магчымасцяў, і цяпер важна зразумець, як правільна выкарыстоўваць іх. Таксама гэты момант стаў для нас добрым урокам адказнасці. Мы ўсведамляем, што цяпер нашым дзеянням і рашэнням будзе надавацца асаблівае значэнне. З падтрымкай дзяржавы, бацькоў, педагогаў мы гатовы да выклікаў, якія чакаюць нас наперадзе, і ўпэўнены, што зможам дасягнуць многага, калі будзем дзейнічаць адказна, свядома і разам.

Майя ГУР’ЯНАВА, малады спецыяліст:
– Дзень Канстытуцыі дае падставу ў чарговы раз задумацца, якія правы і гарантыі чалавек мае, і што яны значаць для кожнага.
Жыццё, здароўе і праца – тры апорныя слупы ў маёй штодзённасці, абарону якіх забяспечвае Канстытуцыя нашай дзяржавы. Я маю годны ўзровень жыцця, які ўключае ў сябе камфортныя ўмовы пражывання і працы, па медыцынскую дапамогу магу заўсёды звярнуцца ў мясцовую ўстанову аховы здароўя. Сваёй працай я ўношу пасільны ўклад у развіццё дзяржавы і адчуваю сябе часткай нашага грамадства.
Усе гэтыя правы ажыццяўляюцца ў поўнай меры. Аб іх каштоўнасці я пачала сур’ёзна задумвацца, калі пераехала з бацькоўскага дома ў Кіраўск і ўзяла на сябе адказнасць за сваё жыццё. Наша краіна абараняе правы і гарантыі з самага нараджэння. Так, я скончыла школу, потым – Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, факультэт журналістыкі, і сёння маю гарантаванае першае працоўнае месца па спецыяльнасці.
Вядома, наяўнасць правоў не вызваляе ад асабістай адказнасці. Вучыцца ва ўніверсітэце было не заўсёды лёгка, але я выбрала той напрамак, які мне даспадобы. Мая кар’ера пачалася з Кіраўскага раёна, дзе мяне чакалі як маладога спецыяліста.

Галіна РУСЕЦКАЯ.