З кожным годам усё больш аддаляецца ад нас вайна ў Афганістане. Сёлета спаўняецца 28 гадоў з таго дня як апошні савецкі салдат пакінуў распаленую сонцам і палітую крывёю і потам зямлю. Гэтая дата адметная для кожнага з тысяч былых вайскоўцаў, якім было наканавана лёсам выконваць свой інтэрнацыянальны абавязак далёка за межамі былога Савецкага Саюза, ліквідоўваць лакальныя канфлікты ў гарачых кропках планеты. Афган стаў, пэўна, самай гарачай з іх.

Кожны былы салдат-афганец у гэты дзень міжволі успомніць трывожныя моманты армейскай маладосці. Шмат што прыгадае з перажытага і кіраўчанін Генадзь Барышчык. Афганістан увайшоў у яго жыццё ў далёкім ужо 1984-м і “расцягнуўся” больш, чым на 2 гады. Для ўраджэнца Старых Стаўпішчаў армейская служба пачалася ў сталіцы Туркменістана Ашхабадзе, дзе на той час размяшчаўся вучэбны цэнтр падрыхтоўкі ваеннаслужачых. А ўжо праз некалькі месяцаў у саставе калоны вайскоўцаў Генадзь быў накіраваны на месца далейшай службы — у афганскі Файзабад. Тут, у батальёне аховы, салдат з Кіраўшчыны праслужыў ажно 28 месяцаў. Аб’ект, які знаходзіўся пад аховай іх падраздзялення, меў стратэгічнае значэнне: ваенны аэрадром з верталётнай эскадрыльяй, якая тут дыслацыравалася. Напады на яго душманы рабілі перыядычна. Назаўсёды ў памяці былога салдата засталіся тыя трывожныя дні і баі. Ніколі не забудзецца і тое вайсковае братэрства, узаемавыручка баявых сяброў, дзякуючы якім і ўдавалася выжыць на вайне.
Доўгі час Генадзь Барышчык працуе вадзіцелем у “Жылкамгасе”. Працуе шчыра, сумленна выконваючы свае абавязкі. Таксама, як сумленна выконваў і абавязак вайсковы. Напярэдадні памятнай даты 15 лютага Генадзь Аляксандравіч су-стрэўся з курсантамі факультэта ўнутраных войск Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь Антонам Іваніцкім і Максімам Каранкевічам. З цікавасцю юнакі слухалі ўспаміны ветэрана-афганца, якімі ён падзяліўся. А напрыканцы былы воін пажадаў прадстаўнікам маладога пакалення ніколі не зведаць на яве жахі вайны…
На здымку: воін-інтэрнацыяналіст Генадзь Барышчык з курсантамі факультэта ўнутраных войск Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь Антонам Іваніцкім і Максімам Каранкевічам.