У Мышкавічах у чарговы раз спрачаліся за званне мацнейшых адны з лепшых веласіпедыстаў краіны.У імёнах славутых удзельнікаў-веласіпедыстаў можна было нават заблытацца — іх было зашмат, і гэта было цудоўна!..
…Ім, як сапраўдным байцам, вядомыя ўсе капрызы надвор’я — і знясільваючая спёка, і парывісты вецер, і пранізлівы дождж-імжак, і нават лівень. У ліпені спартсменам-веласіпедыстам не хапае, бадай што, толькі снегу… Але і яго, пэўна, яны растапілі б сваім тэмпераментам барацьбы з сапернікамі на традыцыйным, юбілейным, ужо 45-м (!) Мемарыяле Героя Савецкага Саюза, Героя Сацыялістычнай Працы К.П.Арлоўскага, які па добрай традыцыі праводзіўся ў мінулыя выхадныя ў Мышкавічах — у гонар памяці нашага славутага земляка. Час няўмольна бяжыць. І 45 год гэтых прэстыжнейшых беларускіх спаборніцтваў велашасейнікаў можна беражліва пералістваць, нібыта вялізную кнігу, у якой, што ні старонка, то — гісторыя. Колькі барацьбы было на шасейных трасах Кіраўшчыны, колькі імёнаў за амаль паўстагоддзя ўпісана ў гэтыя старонкі! Ад проста таленавітай моладзі да Алімпійскіх чэмпіёнаў…
Сёлетні Мемарыял быў, бадай, адным з асабліва ўрачыстых: на юбілейных гонках у адзіным парыве сабраліся і спартсмены-аматары, і алімпійцы — эліта беларускага веласпорту, і будучыя яго надзеі…
А гэтым надзеям па яшчэ адной дрбрай традыцыі зноў даваўся шанц праявіць сябе перад афіцыйным адкрыццём свята веласпорту ў Мышкавічах. На так званых дзіцячых заездах, няхай і на непрацяглай дыстанцыі, спрачаліся самыя юныя веласіпедысты. Азарт барацьбы, тым не менш, быў зусім не жартоўны. І нядзіўна. Апладзіравалі юным спартсменам многія з тых, хто сам пачынаў колісь з дзіцячых веласіпедаў, а потым дабіваўся высокіх рэспубліканскіх і міжнародных узнагарод. Лепшы час у заездах паказалі Уладзіслаў Бяляўскі, Іван Арлоўскі і Іван Сазонаў. Але без прызоў, прадастаўленых праўленнем СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага не застаўся ніводны з удзельнікаў. Уручалі іх, да слова, не хто-небудзь, а алімпійскія чэмпіёны Алег Логвін і Валерый Моўчан, якія не толькі прысутнічалі ў якасці ганаровых гасцей Мемарыялу, а і выступалі ў якасці арбітраў спаборніцтваў. Нельга не сказаць і пра самую юную ўдзельніцу дзіцячых заездаў — унучку знакамітай беларускай велагоншчыцы Зінаіды Стагурскай, якая не раз выйгравала гонкі на Мемарыяле К.П.Арлоўскага. Маці дзяўчынкі, між тым, падчас старту дзяцей рыхтавалася да дарослых спаборніцтваў. Вось яна — пераемнасць пакаленняў!..
Асноўныя ж падзеі Мемарыялу пачаліся з урачыстага пастраення велагоншчыкаў з усіх абласцей Беларусі і горада Мінска. Аб іх гатоўнасці да старту далажыў галоўны суддзя спаборніцтваў, суддзя вышэйшай катэгорыі, майстар спорту СССР Уладзімір Бяляўскі. Мемарыял па веласпорце на Кіраўшчыне — гэта сапраўднае дзецішча Уладзіміра Сцяпанавіча. Менавіта ён стаяў ля вытокаў зараджэння гэтых унікальных спаборніцтваў у Беларусі. Ён жа з уласцівай яму няўрымслівасцю і адказнасцю працягвае не толькі быць арганізатарам Мемарыялу, але і штогод уносіць у яго новыя фарбы. Удачы і спартыўнага запалу пажадалі велагоншчыкам шматлікія ганаровыя госці. Акрамя вышэй названых алімпійцаў-чэмпіёнаў віталі ўдзельнікаў намеснік старшыні райвыканкама Галіна Слабод-нікава, старшыня СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага Аляксандр Багель. У ліку ганаровых гасцей спаборніцтваў былі заслужаны трэнер СССР і Рэспублікі Беларусь Леанід Корбут, які выхаваў алімпійскага чэмпіёна Уладзіміра Камінскага, дзяржаўныя трэнеры БССР Альберт Васільеў і Анатоль Міклашэвіч, а таксама многія іншыя, хто яскрава ўпісаў свае імёны ў гісторыю веласпорту нашай краіны. Апладысментамі віталі ўдзельнікі фэсту Міхаіла Кожухава, які выступаў на першым Мемарыяле К.П.Арлоўскага ў далёкім 1969-м, і першы, хто пасля гэтых спаборніцтваў заваяваў тытул чэмпіёна СССР. Прагучалі цёплыя словы ў адрас трэнераў Кіраўскай ДЮСШ Сяргея Клімовіча і Юрыя Цішкова, якія выхавалі цэлую пляяду выдатных спартсменаў. Трое з іх — Вольга Масюковіч, Яўген Шамсонаў і Раман Цішкоў — трывала замацаваліся ў эліце айчыннага веласпорту: зараз яны абараняюць гонар Рэспублікі Беларусь у саставе галоўнай нацыянальнай каманды. Ёсць каму трымаць гэты сцяг: адразу некалькі прадстаўнікоў кіраўскай спартыўнай школы шліфуюць сваё майстэрства ў вышэйшых спартыўных звеннях. Яны таксама ўдзельнічалі ў велагонках. Іх імёны, мы верым, яшчэ не раз загучаць…
А пакуль — старты сённяшнія!.. Вызначыліся на іх як умудроныя вопытам спартсмены, так і навічкі. У гэты спякотны суботні дзень першымі на старт выйшли жанчыны. Дваццаць спартсменак аспрэчвалі званне мацнейшай у групавой гонцы. Акрамя спёкі і сапернікаў ім трэба было пераадолець працягласць у 80 (!) кіламетраў… Траса на гэты раз пралягала ад Мышкавіч праз Кіраўск, Капусціна, Барчыцы, Добасну, Паўлавічы з фінішам у Мышкавічах. Насуперак палячаму сонцу і лёгкаму ветрыку дзяўчаты развілі на дыстанцыі сярэднюю скорасць У 34,8 км/гадз. Вопытнейшая Алена Азаркевіч з Мінска, неаднаразовая пераможца Мемарыялу, зноў пакінула за спіной усіх апанентак. Не менш вядомая ў краіне веласіпедыстка Таццяна Скурат, якая прадстаўляла Брэсцкую вобласць, фінішавала другой. Трэцяй на флажку была яшчэ адна прадстаўніца Мінскай вобласці Настасся Сліж.
Мужчынам было яшчэ цяжэй — 56 гоншчыкаў пераадольвалі 120 кіламетраў па трасе пры той жа спёцы. Барацьба разгарэлася ўжо на першым крузе, калі (як гэта часта бывае ў веласпорце) здарыўся недарэчны “завал” з удзелам цэлай групы веласіпедыстаў. Хутка спрацавалі нашы медыкі, якія, як, дарэчы, і прадстаўнікі аддзялення дзяржаўтаінспекцыі, заслужылі ў чарговы раз словы ўдзячнасці за сваю прафесійную работу.
Гонка, між тым, абароты не спыніла. Сярэдняя скорасць на дыстанцыі была вельмі высокая: 43,1 км/гадз. У адрыве ад асноўнай групы аказаліся два фаварыты — майстры спорту між-народнага класа Яўген Гутаровіч і Канстанцін Клімянкоў. У іх за плячамі — гонкі “Тур дэ Франс”, чэмпіянаты свету і Алімпійскія гульні. Што тут казаць… Мена-віта яны і падзялілі паміж сабой “золата” і “срэбра”. Вяршыню ўзяў Яўген, Канстанцін быў у гэты раз другім. На “бронзавую” прыступку ўдалося ўварвацца прадстаўніку Брэсцкай вобласці Аляксандру Антонаву. Такім быў дзень першы.
Назаўтра барацьба разгарнулася не менш напружаная. У гонцы-крытэрыуме разыгрывалася званне чэмпіёна Рэспублікі Беларусь. Па вуліцах Мышкавіч жанчыны праехалі 18 кругоў агульнай працягласцю ў 40 кіламетраў. Кожны другі круг прыносіў гоншчыцам заліковыя ачкі. Больш за ўсіх удалося іх набраць Ілоне Шчурко з каманды Брэсцкай вобласці. Другая сума балаў была ў прадстаўніцы Віцебшчыны Аляксандры Смірновай, трэці рэзультат паказала Марына Занеўская з Гродзенскай вобласці.
Формула выступлення ў мужчын была тая ж, толькі ім патрэбна было пераадолець 26 кругоў працягласцю ў 60 кіламетраў. Лепш за іншых справіўся з задачай вопытны Мікіта Жаравень з Мінскай вобласці. Яго таварыш па камандзе Аляксей Ціханаў набраў другую суму балаў. Замкнуў тройку прызёраў Браніслаў Самойлаў з Віцебшчыны.
У агульнакамандным заліку па суме двух дзён перамогу святкавала каманда Мінскай вобласці. Ёй дастаўся ганаровы трафей — пераходны кубак пераможцы. З гэтага года ён мае новае аблічча, выглядае больш велічна. Былы ж кубак з выявай партрэта К.П.Арлоўскага, які ажно 44 разы ўздымалі над галавой каманды-перможцы, стане цяпер дастаяннем гісторыі і будзе беражліва захоўвацца ў музеі славы “Рассвета”.
Яркай адметнасцю юбілейнага Мемарыялу стаў заезд ветэранаў веласпорту. На старт выйшлі тыя, хто ў былыя гады быў удзельнікам і пераможцам разнастайных веласпаборніцтваў, у тым ліку і ў Мышкавічах. Самы “сталы” з іх быў ва ўзросце 67-мі (!) гадоў. “Аксакалы” свой клас пацвердзілі, разгарнуўшы на трасе сапраўдную барацьбу. У ліку лепшых былі і нашы землякі. Уладзімір Бяляўскі, Уладзімір Скудны і Анатоль Бяляўскі яшчэ раз паказалі, што трымаюць порах у парахаўніцах сухім…
І, вядома ж, яшчэ адна добрая рассветаўская традыцыя — шматлікія каштоўныя прызы ад праўлення гаспадаркі пераможцам і прызёрам. Уручаў іх разам з медалямі старшыня праўлення Аляксандр Багель. Былі сюрпрызы для асобных удзельнікаў спартыўнага свята. Так, спецыяльныя прызы атрымалі Марына Кобазава як лепшая прадстаўніца Кіраўшчыны на гонках, арбітр Мікалай Камінскі — самы ўзроставы, 70-гадовы ўдзельнік Мемарыялу. Зноў не застаўся ў баку велааматар, у мінулым удзельнік спаборніцтваў індывідуальны прадпрымальнік Уладзімір Іваніцкі. Разам з жонкай Наталляй яны прадаставілі спецыяльныя прызы для самых актыўных балельшчыкаў. Імі сталі Леанід Баршчоў, Міхаіл Костка і Мікалай Рудак.
У чарговы раз усе госці высока ацанілі гасціннасць мышкавіцкай зямлі, высокую арганізаванасць гэтых унікальных у нашай краіне спаборніцтваў. Нездарма на Меамарыяле штогод сустракаюцца не толькі сапернікі, а і даўнія сябры, бо той, хто пабываў тут хоць раз, імкнецца прыехаць зноў…
Аляксандр ХАХЛОЎ.
Фота аўтара
і Яўгена
Пішчаліна.