Прывіццё любові да сваёй малой ра­дзімы, таго найпрыгажэйшага куточка, дзе нарадзіўся, вырас, атрымаў першыя жыццёвыя ўрокі, пачынаецца менавіта з дзяцінства. Кожны чалавек, у тым ліку і маленькі грамадзянін, павінен ведаць родную мову, культурную спадчыну свайго народа, гераічнае мінулае сваёй краіны, бо гэта — нашы карані, нашы вытокі.

Сродкамі выхавання любові да Радзімы ў дзяцей дашкольнага ўзросту з’яўляюцца мастацкае слова, музыка, мастацтва, традыцыі, гістарычныя веды, таму што яны дапамагаюць рабятам эмацыянальна ўспрымаць навакольнае асяроддзе. 

У нашай дашкольнай установе адукацыі прашоў фестываль “Танцы беларускія”.
Давайце ўспомнім: як танцавалі раней беларусы? Давайце задумаемся: як цяпер танцуем мы? І падумаем: а як будуць танцаваць нашы дзеці з цягам часу? Есць над чым задумацца! Згодныя?
Маленькі чалавечак: толькі-толькі навучыўся стаяць, хадзіць — а ўжо, пачуўшы музыку, прысядае, кружыцца, пляскае у далоні – просіць душа танца!
Стаць у круг, адчуць далонню сябра — адзінства эмоцый, перажыванняў, жаданняў. Многія народныя гульні пабудаванны на гэтых рухах. А яшчэ без карагодных танцаў не абыходзіцца ні адзін абрад.
Першыя ўдзельнікі нашага фестывалю — выхаванцы першай малодшай групы — з беларускім танцам “У карагодзе мы былі” падарылі ўсім прысутным цудоўны настрой.
Дзеці дзвюх малодшых груп парадавалі нас яшчэ адным танцам — “Вясёлы абцасік”.
Растуць дзеці, рухі іх становяцца больш дакладнымі і спрытнымі, а танцавальныя фігуры — больш складанымі і разнастайнымі. У выкананні рабят з сярэдніх груп усе ўбачылі танцавальна-гульнявую кампазіцыю “Юрачка ”.
Ёсць у беларусаў адзін асаблівы танец, пра які нават песня складзена: «паміж Польшчай і Расіяй — полька беларуская, між Літвой і Украінай — полька беларуская!» І танцуюць “Польку” і сталыя людзі, і юнакі, і дзеці. Выхаванцы старэйшых груп парадавалі гледачоў полькай “Весялухай”, а яшчэ старажытным беларускім танцам “Ой-ра”.
У нашай дашкольнай установе аказваюцца платныя адукацыйныя паслугі, сярод якіх — харэаграфія: дзеці, якія навучаюцца ёй, падарылі гасцям беларускі народны танец “Лявоніха” .
Таленавітых дзяцей выхоўваюць таленавітыя педагогі: і праўда, каб вучыць — трэба самому ўмець. А мы і ўмеем! Глядзелі і здзіўляліся: у выканнанні педагогаў — полька “Крутуха”.
На жаль, прыйшоў час заканчваць фестываль, усе — і дзеці, і выхавальнікі, і госці — закружыліся ў танцы, настрой быў цудоўны.
Мяняюцца часы, мяняецца мода, і моладзь
сёння танчыць зусім па-іншаму. А давайце мы з вамі проста будзем помніць старажытныя народныя танцы, танцаваць іх і дзецям паказваць — вучыць таму, чаму нас навучылі. Берагчы тую культурную спадчыну, што нам перадалі нашы продкі, і перадаць яе нашым дзецям. І побач з сучаснымі рытмамі няхай гучыць і народная музыка.
Таццяна ГАЎРЫЛЕНКА, музычны кіраўнік ясляў-садка “Вясёлка” аг.Мышкавічы.