Кіраўнік дзяржавы Аляксандр Лукашэнка наведаў Беларускі дзяржаўны медыцынскі універсітэт, дзе сустрэўся з калектывам выкладчыкаў і студэнтамі навучальнай установы. Прэзідэнту далажылі аб асноўных накірунках у галіне кадравай палітыкі і медыцынскай адукацыі, стане, праблемах і перспектывах развіцця універсітэта, яго ролі ў падрыхтоўцы медыцынскіх кадраў.

Як адзначыў Прэзідэнт, перад беларускай медыцынай стаіць важнейшая задача – павялічыць працягласць і павысіць якасць жыцця грамадзян. Гэта – адзін з асноватворных прыярытэтаў нацыянальнай палітыкі дзяржавы. Падчас сустрэчы былі агучаны пытанні забеспячэння жыллём урачоў і работнікаў сацыяльнай сферы, дэфіцыту медыкаў і падрыхтоўкі спецыялістаў, абавязковага размеркавання студэнтаў-медыкаў, падтрымкі таленавітых маладых спецыялістаў, змяненняў у аплаце працы работнікаў бюджэтнай сферы. Былі таксама абмеркаваны пытанні адтоку медыцынскіх кадраў з краіны, разгледжаны “плюсы і мінусы” страхавой медыцыны. 

Выказаць свае меркаванні па ўзнятых падчас сустрэчы пытаннях мы папрасілі медыцынскіх работнікаў райбальніцы.

Юлія ЮХНОЎСКАЯ, урач агульнай практыкі:

– Шчыра кажучы, прыемна было пачуць у выступленні Прэзідэнта Беларусі выказванне, што менавіта за ўрачамі агульнай практыкі – будучае беларускай медыцыны, і неабходна павышаць прэстыж гэтай прафесіі.
Сапраўды, у раённых цэнтрах з дапамогай такіх урачоў удаецца разгрузіць
чэргі пад кабінетамі вузкіх спецыялістаў, а пры іх адсутнасці – аказваць кваліфікаваную дапамогу пацыентам па розных напрамках.
У 2010 годзе пасля заканчэння Паўлавіцкай СШ імя Р.А.Худалеева, я паступіла ў Беларускі дзяржаўны медыцынскі універсітэт, абрала спецыяльнасць “лячэбная справа”. Закончыўшы яго на працягу года прахо­дзіла інтэрнатуру ў адной з бальніц г.Бабруйска. І вось у жніўні 2017 года я прыйшла на работу ў райбальніцу. Шчыра кажучы, ніколькі не шкадую, што вярнулася на сваю малую радзіму, прыношу карысць сваёй прафесійнай дзейнасцю землякам.
Для маладога спецыяліста вельмі важна, як яго прымуць у калектыве, як дапамогуць рабіць першыя самастойныя крокі ў медыцыне. Мне ў гэтым сэнсе вельмі пашанцавала: нягледзячы на тое, што я – мясцовая, прапанавалі інтэрнат, калегі і кіраўніцтва бальніцы заўсёды падтрымліваюць, пры неабходнасці дапамагаюць.
Мяркую, што для любога маладога спецыяліста гэта немалаважныя складальнікі таго, каб пасля заканчэння тэрміну абавязковай адпрацоўкі застацца працаваць у такім калектыве.
З цікаўнасцю паслухала і ўзнятае Кіраўніком дзяржавы пытанне забеспячэння медыцынскіх кадраў жыллём. На маю думку, вырашэнне жыллёвых праблем медыкаў у значнай ступені дапаможа многім медуста­новам закрыць пытанні з забеспячэннем кадрамі.

Марына КОТАВА, урач агульнай практыкі:

– Асабіста для мяне адбыўшаяся ў БДМУ сустрэча з Аляксандрам Рыгоравічам Лукашэнкам – адметная па­дзея, бо гэта і мая “альмаматэр”, якую я скончыла ў 2014 годзе.
Некаторыя ўзнятыя падчас сустрэчы пытанні мяне таксама турбуюць. Па-першае – жыллёвае. Я замужам, у сям’і выхоўваецца маленькае дзіця. Як і ўсе маладыя сем’і, марым пра ўласны “куток”. Цудоўна было б, калі б дапамогу ў вырашэнні гэтага пытання аказала дзяржава. Навошта шукаць шчасця ў вялікіх гарадах, ці наогул іншых краінах, калі тут у мяне любімая работа, будзе жыллё. Мяркую, што многія маладыя спецыялісты са мной пагадзяцца. Заробкі ў медыкаў прыкладна аднолькавыя, хворыя пацыенты ў горадзе і на вёсцы таксама не надта адрозніваюцца. Таму сэнсу пераязджаць кудысьці не бачу.
Прэзідэнт краіны агучыў у размове пытанне адтоку медыцынскіх кадраў. Некаторыя з іх вяртаюцца, бо разумеюць – “добра там, дзе нас няма”.
Многія з маіх калег – мясцовыя. Людзі тут нарадзіліся, выраслі, атрымаўшы спецыяльнасць, вярнуліся на сваю малую радзіму. Дарэчы, як і я, ураджэнка аг.Паўлавічы.
Мяркую, што часткова вырашыць кадравае пытанне з медыкамі можна з дапамогай прафарыентацыйнай работы з мясцовымі юнакамі і дзяўчатамі. Наша райбальніца таму прыклад. Большасць спецыялістаў – кіраўчане.