Кожны год прадстаўнікі Кіраўшчыны вырашаюць звязаць сваё жыццё са службай у арміі: пасля праходжання тэрміновай службы застаюцца ў сілавых структурах далей, паступаюць у ваенныя навучальныя ўстановы. Летась трое ўраджэнцаў раёна – Мікіта Кандрацьеў, Яўген Бабіч і Дзмітрый Бураўскі (на здымках злева направа) сталі курсантамі 1 курса Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь. Мікіта і Яўген займаюцца на агульнавайсковым факультэце, пасля яго заканчэння ім будзе прысвоена кваліфікацыя па спецыяльнасці “Кіраванне мотастралковымі падраздзяленнямі і кіраванне танкавымі падраздзяленнямі – “Спецыяліст па кіраванні – інжынер”. Дзмітрый вучыцца на факультэце ўнутраных войскаў.

                                                                                                                                                                               
Мікіта КАНДРАЦЬЕЎ, курсант 1 курса Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь, ураджэнец в.Скачок:
– Мара быць ваенным з’явілася ў мяне з дзяцінства. Сярод родных няма тых, для каго служба ў арміі стала прафесіяй. Аднак з маленства вобраз афіцэра – стройнага, падцягнутага, упэўненага ў сабе, моцнага і мужнага, які я бачыў у кінафільмах і тэлеперадачах, – прывабліваў. Маё жаданне звязаць лёс з прафесіяй ваеннага падтрымалі бацькі Анатоль Віктаравіч і Жанна Рыгораўна, аднак адразу папярэдзілі: для таго, каб паступіць у Ваенную акадэмію, неабходна мець моцнае здароўе, падтрымліваць выдатную фізічную форму і не ленавацца вучыцца.
У старэйшых класах я надаваў шмат увагі вывучэнню фізікі, матэматыкі, гісторыі, моў, заняткам фізічнай культурай. У выніку – паспяхова здаў уступныя экзамены ў Ваенную акадэмію і на некалькі крокаў наблізіўся да сваёй мары.
Прызнаюся, нягледзячы на маю нядрэнную падтрыхтоўку, спачатку складана было прывыкнуць да ўмоў вучобы: ранні пад’ём, зарадка, страявая падрыхтоўка – вольнага часу амаль не было. Зараз ужо ўцягнуўся, прывык і стараюся ад працэсу навучання атрымліваць максімум карысці.
Быць ваенным – гэта статусна, значна для грамадства і карысна для дзяржавы. Аднак я ўпэўнены, якую б прафесію ні абраў у жыцці, важна заставацца самім сабой, у згодзе са сваім сумленнем.
Юнакам, якія таксама жадаюць паступіць у Ваенную акадэмію, раю не адступаць ад пастаўленай мэты і сур’ёзна, адказна рыхтавацца, добра ўзважыўшы свае сілы.

Яўген БАБІЧ, курсант 1 курса Ваеннай акадэ­міі Рэспублікі Беларусь, ура­джэнец в.Даб­рыца:
– Стаць ваенным я марыў з дзяцінства. Чуў расказы пра брата бабулі – ваеннага лётчыка. Мой бацька Пётр Віктаравіч і маці Іна Пятроўна – цалкам падтрымалі выбар, абрадаваліся, што я вырашыў звязаць жыццё з сур’ёзнай прафесіяй.
Мне здаецца, быць ваенным – гэта прэстыжна. Такіх людзей паважаюць у грамадстве, па прычыне таго, што яны самааддана абараняюць інтарэсы Радзімы. Я таксама вельмі люблю сваю Айчыну і хачу быць карысным ёй.
Аднак далёка не кожны здольны з гонарам вытрымаць складанасці гэтай прафесіі, у тым ліку варта разумець, што яна бывае і небяспечнай: у любы момант цябе могуць накіраваць у гарачую кропку, да гэтага трэба быць гатовым.
Няпроста даецца і вучоба ў Ваеннай акадэміі. Асабіста я вырас у вёсцы, з дзяцінства прывучаны да фізічнай працы, заўсёды стараюся выхоўваць у сабе такія якасці, як вытрымка і трываласць, таму уцягнуўся ў вучэбны працэс хутка.
Пасля заканчэння навучальнай установы мы – яе выпускнікі – станем афіцэрамі. У маім разуменні афіцэр павінен быць справядлівым, моцным духам і сумленным, быць гатовым вытрымліваць любыя цяжкасці.

Дзмітрый БУРАЎСКІ, курсант 1 курса факультэта ўнутраных войскаў Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь, ураджэнец Кіраўска:
– Калісьці ў дзяцінстве мае маці і дзядуля ці то жартам, ці то сур’ёзна гаварылі мне: “Будзеш ты ваенным!..”. Я тады не надаваў гэтым словам асаблівага значэння. А аказалася, што былі яны нібыта прарочымі. У 11 класе я зацікавіўся гэтай мужнай прафесіяй і вырашыў для сябе цвёрда, што стану афіцэрам. Вызначыцца з будучым прызваннем у многім дапамаглі сустрэчы з прадстаўнікамі Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь, якія перыядычна наведваюць СШ №1, праводзяць прафарыентацыйныя ўрокі, расказваюць аб вучобе і перспектывах вайсковай службы. Не аднойчы сустракаўся таксама з былымі нашымі выпускнікамі, якія, паступіўшы ў вышэй названую ўстанову адукацыі, з гонарам і ўзнёсла гаварылі аб навучанні ў ёй. Вырашыў і я паспрабаваць, аб чым ніколькі не пашкадаваў.
Паступіць удалося адразу – дапамагло тое, што нядрэнна вучыўся ў школе, а таксама станоўча паўплывалі заняткі фізкультурай і спортам, якім я надаваў і надаю вялікую ўвагу. З удзячнасцю ўспамінаю трэніроўкі на аддзяленні футбола ў Кіраўскай ДЮСШ пад кіраўніцтвам Вадзіма Бокача. Займаўся таксама баскетболам, валейболам, мнагаборствам. Пашчасціла выступаць на рэспубліканскіх спаборніцтвах, атрымліваць узнагароды.
Вучоба ў акадэміі мне вельмі падабаецца. Асаблівую цікавасць выклікаюць тактычная, агнявая, фізічная падрыхтоўкі. Сярэдні бал па прадметах у мяне зараз складае 8,8, але хачу яго павысіць і адчуваю, што гэта мне па сілах. На працягу першых 2 год мы будзем жыць у казарме – па армейскім раскладзе. Самі ж павінны прайсці ўсе нюансы арміі, каб потым вучыць салдат.
Знайшоў шмат сяброў практычна з усёй Беларусі. Сустракаемся часта і з землякамі-кіраўчанамі, якія вучацца на розных курсах. Сярод іх – траццякурснікі Павел Вішнеўскі і Яраслаў Гунаеў.
А ўвогуле я хачу стаць сапраўдным афіцэрам і несці па жыцці гэтае гордае званне!

Подписывайтесь на нас в социальных сетях: «Одноклассники» и «Одноклассники» (группа), «ВКонтакте», «Фейсбук», «Instagram», «Telegram», «Яндекс Дзен».