Маляўнічым, яркім і прыгожым святам стаў раённы фестываль “Парад парасонаў-2015”, які прайшоў на сцэне раённага Дома культуры.  Чаму быў абраны менавіта парасон у якасці галоўнага атрыбута фестывалю? А таму, што гэта, бадай, самая папулярная рэч, якой карыстаюцца людзі розных нацыянальнасцей і ўзростаў. Парасон сёння — не толькі сродак абароны ад дажджу ці спякотнага сонца, але і аксэсуар, які можа расказаць аб узроўні жыцця яго ўладальніка, яго настроі, стаўленні да свету. Парасон можа быць легкадумным, строгім, элегантным, просценькім, але, падчас дажджу — такім неабходным…

Вядучыя мерапрыемства пазнаёмілі прысутных з гісторыяй узнікнення парасона. “Аўтарскія правы” на парасон належаць Кітаю, дзе звычай-ны рабочы-цясляр зрабіў для сваёй жонкі “страху, якая заўсёды пры ёй”. Пазней, парасоны сталі прадметам вялікай раскошы і прывілеяй выбраных — цароў і вяльмож. Яны служылі ім адначасова абаронай ад сонца і знакам адрознення, які дэманстраваў значнасць і багацце яго ўладальніка. Кароль Сімама любіў шпацыраваць пад парасонам з сямю купаламі, упрыгожанымі брыльянтамі і золатам. Кароль Бірмы меў парасон з 24 купалоў, за што і атрымаў прозвішча “валадар 24 парасонаў”. Культ парасона існаваў таксама ў афрыканскіх дзяржавах, дзе ён, нараўне з каронай, быў сімвалам улады…
У 18 ст. парасонам, як сродкам ад дажджу, упершыню скарысталіся англічане. Пазней, гэтая ідэя разляцелася па ўсім свеце. Пасля гэтага на працягу некалькіх стагоддзяў прадпрымаліся розныя спробы мадэрні-зацыі парасонаў, а майстры ладзілі спаборніцтвы: хто лепш яго ўпрыгожыць. Аднак свайго практычнага прызначэння за шматгадовую гісторыю існавання парасон не памяняў.
Вось і на прайшоўшым фестывалі яго ўдзельнікі з дапамогай свайго ўяўлення і таленту прадэманстравалі, што парасон можа быць не толькі функцыянальным, але і стаць сапраўдным творам мастацтва. Выкарыстоўваючы падручныя сродкі, рабяты прадаставілі на суд журы пад старшынствам начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Андрэя Карпука і гледачоў зробленыя ўласнымі рукамі, а таксама з дапамогай бацькоў і настаўнікаў, цуда-парасоны.
Пад гукі лірычнай музыкі на сцэне адзін за адным, дэманструючы свае вырабы, з’яўляліся канкурсанткі і канкурсанты.
Уражвалі афармленне парасонаў, палёт фантазіі удзельнікаў фестывалю, з якой яны падышлі да афармлення выступленняў і назвы свайго твору мастацтва. Якіх толькі парасонаў ні давялося ўбачыць гледачам на сцэне РДК у гэты дзень: “Фарбы паднябеснай”, “Кветкавая паляна”, “Зорнае неба”, “Парасон часу”, “Багіня Флора”, “Шэрбургскія парасоны”, “Громаадвод” і іншыя.
Быў тут парасон, які прысвячаўся 70-годдзю Вялікай Перамогі, дэманстравала яго самая маленькая ўдзельніца фестывалю Ксюша Васковіч. Гледачы не шкадавалі апладысментаў, падтрымліваючы і падбадзёрваючы рабят. Усяго ў конкурсе прыняло ўдзел 24 работы.
Калі прыйшоў час галасавання, шчыра кажучы, вызначыцца з пераможцамі было складана: усе работы былі па-свойму арыгінальнымі і непаўторнымі. Журы разам з гледачамі, якія таксама прымалі ўдзел у галасаванні, Гран-пры фестывалю аднадушна прысудзілі вучням 1 “Б” класа гімназіі за кампазіцыю з парасонаў “Першаклас”. Першае месца заваявала прадстаўніца Баравіцкага СДК Эвеліна Доўкша, другое — Святлана Ляснеўская (ліцэй №15), трэцяе — трыо ў саставе Яны Шчэрбіч, Віталіны Скуднай і Кацярыны Катлінскай, якія прадстаўлялі Цэнтр вольнага часу.
У намінацыях “Нацыянальны каларыт” пераможцай стала Крысціна Юркавец (П.Слабадскі СДК), “Сямейны парасон” — Аляксандр, Паўла і Анастасія Дамарод з СШ №1, “Міні-парасон” — Лаліта Багамазава (Мышкавіцкі СДК), “Вялізны парасон” — Юлія Кукабака і Лізавета Беляшова (філіял а/г Мышкавічы ДШМ г.Кіраўска).
Усе пераможцы атрымалі дыпломы і каштоўныя падарункі.
Людміла СЯМЁНАВА.