Апошнім часам у нашай краіне актывізавалася работа па выкараненні такіх негатыўных грамадскіх з’яў, як дармаедства і ўтрыманства. Не сакрэт, што многія асобы, афіцыйна нідзе не працуючыя, у поўнай меры карыстаюцца матэрыяльнымі дабротамі, якія ствараюцца за кошт падатковых плацяжоў добрасумленных грамадзян. Але так быць не павінна: для таго, каб чымсьці бясплатна карыстацца, кожны працаздольны чалавек абавязаны прымаць удзел у паляпшэнні агульнага дабрабыту, карацей кажучы, афіцыйна працаваць і плаціць падаткі.

Менавіта аб гэтым ішла размова на пасяджэнні савета грамадскага пункта аховы правапарадку Баравіцкага сельвыканкама. У поле зроку адказных службаў трапілі асобы, якія дзесяцігоддзямі знаходзяцца ў пошуку працы, злоўжываюць алкаголем, вядуць асацыяльны лад жыцця. Некаторыя з іх перабіваюцца часовымі заробкамі, іншыя спрабуюць свае сілы на будоўлях Расіі, а ёсць і такія, хто “сядзіць на шыі” ў сваіх бацькоў…
У пасяджэнні прынялі ўдзел старшыня раённага Савета дэпутатаў На-дзея Каранкевіч, намеснік пракурора раёна Вячаслаў Чучулін, кіраўнікі арганізацыі і ўстаноў, разме-шчаных на тэрыторыі дадзенага сельсавета.
Усяго на пасяджэнне савета ГПАП было выклікана 30 чалавек. Некаторыя з іх, частыя “ўдзе-льнікі” арганізоўваемых пры сельвыканкаме прафілактычных гутарак на тэму п’янства, негатыўных з’яў у сем’ях, парушэнняў грамадскага правапарадку. Але, на жаль, праводзімая з імі работа і спробы дапамагчы не заўсёды прыносяць адчувальныя вынікі: прапанаваную падтрымку яны не скарыстоўваюць, працягваюць весці звыклы для іх асацыяльны лад жыцця.
Намеснік пракурора раёна Вячаслаў Чучулін давёў да ведама прысутных, што з наступнага года плануецца прыняцце Закона аб выкараненні ў нашым грамадстве дармаедства, які будзе прадугледжваць абавязковы ўдзел кожнага працаздольнага грамадзяніна ва ўмацаванні эканомікі краіны.
З кожным чалавекам, які быў запрошаны на пасяджэнне, праводзілася прафілактычная гутарка, высвятляліся ўсе аспекты і жыццёвыя нюансы, прапаноўваліся магчымасці выпраўлення склаўшайся сітуацыі. Самаму маладому з выкліканых на пасяджэнне савета — 27 гадоў, старэйшаму — 57. Шэраг з іх ужо і не памятаюць, калі апошні раз афіцыйна працавалі, большая палова прысутных мае праблемы з законам. Усе выкліканыя на пасяджэнне ГПАП у сваіх бедах абвінавачвалі ўсіх, акрамя сябе. Яны не жадаюць разумець, што ўсе іх няшчасці — з-за сяброўства з “зялёным зміем”. Злоўжываючы алкаголем, такія асобы не звяртаюць увагі на сваіх дзяцей і родных, ператвараючы іх жыццё ў сапраўднае пекла. У большасці з разгледжаных на пасяджэнні савета ГПАП даўно разваліліся сем’і — блізкія людзі не вытрымалі іх бясконцага п’янства. Але і гэта іх не спыніла — любоў да гарэлкі аказалася значна мацнейшай за шчаслівае сямейнае жыццё.
Сапраўднае абурэнне ва ўдзельнікаў пасяджэння выклікалі факты “сямейнага дармаедства”, калі сярод “запрошаных” былі муж і жонка, бацька і сын, родныя браты. Паводзіны адной з жанчын і ўвогуле не вытрымліваюць ніякай крытыкі: яна жыве на дапамогу, што выплачваецца яе непаўнагадовай дачцы, асаб-лівага жадання працаваць ніколі не было, а вось пенсію па ўзросту, якую хутка павін- на атрымаць, чакае з нецярпеннем. Хацелася б запытаць у такіх асоб, чаму дзяржава і добрасумленныя грамадзяне павінны іх утрымліваць і карміць?
Апраўдваючы сваё дармаедства, яны перакладваюць віну на плечы іншых, маўляў, працавалі б, але няма дзе, а ў выніку высвятляецца, што было б толькі жаданне.
Аднак не ўсіх, хто быў выкліканы на пасяджэнне савета ГПАП, можна назваць лайдакамі, былі сярод іх і тыя, хто трымае хатнюю гаспадарку, прадае лішкі малака, даглядае пажылых бацькоў. Яны згодныя з тым, што кожны павінен уносіць пасільны ўклад у развіццё краіны і афіцыйна плаціць падаткі. Аднак, яны б жадалі і надалей займацца хатняй гаспадаркай, і разам з тым, выплачваць у дзяржаўную казну ўстаноўленыя падаткі.
Рухавік барацьбы з дармаедствам набірае абароты. Пасяджэнні саветаў ГПАП па вызначай тэме былі праведзены ва ўсіх сельвыканкамах раёна.
Людміла СЯМЁНАВА,
Фота
Максіма МІКЕШЫНА.