Сёння мы звыклыя да таго, што энергетычная галіна ў нашай краіне, у тым ліку і на Кіраўшчыне, працуе, практычна, бесперабойна, што павышае якасць жыцця і працы кожнага з нас. Любая надзвычайная сітуацыя, з-за якой электрычнасць знікае нават на непрацяглы перыяд, выбівае з каляіны. Час, калі аднаўлення святла трэба было чакаць шмат гадзін запар, застаўся ў мінулым, зараз няштатныя сітуацыі вырашаюцца аператыўна і якасна.
Напярэдадні Дня энергетыка – прафесійнага свята людзей, штодзённая праца якіх забяспечваць святлом і цяплом нашы дамы і кватэры, аб’екты прамысловасці, сельскагаспадарчай і сацыяльнай галін, – мы сустрэліся з інжынерам па электрыфікацыі ААТ “Рассвет імя К.П.Арлоўскага” Вячаславам Хлапковым і электраманцёрам Аляксандрам Няхлебавым. Аб чым ішла гутарка? Вядома ж, аб сутнасці работы, падставах, якія паўплывалі менавіта на такі прафесійны выбар.
Вячаслаў Хлапкоў, кіраўчанін, шчыруе ў гаспадарцы амаль чатыры гады. Быў працаўладкаваны сюды ў якасці маладога спецыяліста. Навыкі прафесіі энергетыка набыў падчас вучобы ў Беларускім дзяржаўным аграрным тэхнічным універсітэце. Такі выбар быў невыпадковы. “Можна сказаць, што ў гэтай прафесіі я з дзяцінства, – падзяліўся думкамі Вячаслаў Сяргеевіч. – Энергетыкам працуе мой бацька – майстар па ўліках УКП “Жылкамгас”, зараз выконвае абавязкі вядучага інжынера-энергетыка прадпрыемства. Мудрая парада бацькі, яго жыццёвы і прафесійны вопыт суправаджаюць мяне пастаянна: і падчас вучобы, і цяпер, у працэсе майго станаўлення, як спецыяліста-энергетыка. Такім чынам, у нас – сямейная дынастыя энергетыкаў. Значную падтрымку ў асваенні прафесіі аказваюць і старэйшыя калегі. На першых этапах работы маім настаўнікам быў галоўны энергетык “Рассвета” Віктар Іванец, за што я яму вельмі ўдзячны”.
Разважаючы аб сутнасці прафесіі, Вячаслаў Хлапкоў адзначыў: “Лічу, што ў арганізацыі працоўнага працэсу важнасць маюць не толькі веды, набытыя падчас вучобы, але і самадысцыпліна, унутраны стрыжань, цвёрдасць характару. Кожную раніцу, пачынаючы працоўны дзень, я разумею, што ад мяне залежыць рэзультат дзейнасці ўсяго калектыву, таму няма часу расслабляцца!”
На маладога інжынера ўскладзена вялікая адказнасць – забеспячэнне бесперабойнай электрыфікацыі ўсіх аб’ектаў сельгаспрадпрыемства, аператыўная ліквідацыя непаладак, пазаштатных сітуацый, электрааварый. Для гэтага ў падначаленні ў Вячаслава Сяргеевіча знаходзіцца брыгада электраманцёраў – усяго восем чалавек. Аляксандр Няхлебаў адзін з іх. Ён працуе ў “Рассвеце” 10 год. Родам з Глуска, прафесію электрыка набыў у Бабруйскім дзяржаўным прафесійна-тэхнічным вучылішчы №95. Захапіўся электрыкай з дзяцінства: “Мне заўсёды было цікава, як працуюць электрапрыборы. Калі вучыўся ў 3 класе, мая цікавасць ледзь не давяла да трагедыі – атрымаў удар токам. На шчасце, усё абыйшлося. З таго выпадку мой інтарэс не толькі не знік, але і разыграўся з новай сілай. Зараз, вядома ж, бывае калі-небудзь страшна, усё ж такі прафесія наша небяспечная, звязана з рызыкай для жыцця і здароўя, аднак я яе люблю і не памяняю ні на якую іншую! Галоўнае – калі бярэшся за выкананне чарговай заяўкі, прафесійна ацэньваць сітуацыю і з поўнай адказнасцю рабіць сваю справу”, – падзяліўся разважаннямі Аляксандр Іванавіч. Ён таксама адзначыў, што з маладым начальнікам, які з’яўляецца высокакласным спецылістам, працуецца камфортна, у іх склаўся добры калектыў, можна разлічваць на ўзаемападтрымку і дапамогу, што вельмі важна, асабліва, калі даводзіцца ліквідаваць аварыі.
На пытанне “Чаго б вы пажадалі калегам напярэдадні прафесійнага свята?” Вячаслаў Хлапкоў адказаў: “Меней пазаштатных сітуацый! Вядома ж, яны ўсё роўна будуць, у нашай галіне не можа ісці ўсё роўна і гладка. Узяць да прыкладу актуальныя зараз абільныя снегапады, якія часта выводзяць сістэмы са строю. Таму жадаю прадстаўнікам нашай прафесіі хутка рэагаваць і своечасова даваць людзям святло і цяпло”.
Яўгенія БЯЛЬКО.
Фота Максіма МІКЕШЫНА.