Медалём Францыска Скарыны ўзнагароджаны ўраджэнец Кіраўшчыны, артыст тэатра і кіно Іван Шчатко

У мінулую сераду прэм’ер-міністр Беларусі Раман Галоўчанка ўручыў дзяржаўныя ўзнагароды шэрагу лепшых прадстаўнікоў розных сфер дзейнасці. У іх ліку – наш зямляк, артыст тэатра і кіно Іван Шчатко, які ўдастоены медаля Францыска Скарыны.
На ўрачыстай цырымоніі, якая праходзіла ў Палацы Рэспублікі, Раман Галоўчанка адзначыў, што ўручэнне высокіх дзяржаўных узнагарод – гэта выдатная магчымасць дастойна ацаніць дасягненні людзей, якія заслужваюць таго, каб пра іх ведала ўся краіна, сардэчна падзякаваць ім за самаадданую працу, талент і прафесійнае майстэрства. Прэм’ер-міністр заўважыў, што кожны з узнагароджаных дабіўся выдатных рэзультатаў у сваёй прафесійнай дзейнасці, унёс вялікі асабісты ўклад ва ўмацаванне і развіццё краіны.
Гаворачы аб творчай інтэлігенцыі, да якой адносіцца і кіраўчанін Іван Шчатко, Раман Галоўчанка падкрэсліў: “Ва ўсе часы роля культуры ў грамадстве бясцэнная. Беларускае мастацтва традыцыйна замацоўвае ідэалы прыгажосці, дабрыні, справядлівасці, адыгрывае значную ролю ў фарміраванні маральных і эстэтычных каштоўнасцей. Дзякуючы вам, людзям таленавітым, творчым, натхнёным, неабыякавым, нацыянальная культура атрымлівае новае вымярэнне”.
Медаль Францыска Скарыны, якім узнагароджаны Іван Шчатко, – старэйшы з медалёў Рэспублікі Беларусь, заснаваны ў 1989 годзе. Ім узнагароджваюцца работнікі навукі, адукацыі і культуры за выдатныя дасягненні ў прафесійнай дзейнасці, значны асабісты ўклад у развіццё і прымнажэнне духоўнага і інтэлектуальнага патэнцыялу, культурнай спадчыны беларускага народа.

Мы звязаліся па тэлефоне з Іванам Шчатко, які пражывае ў Мінску, шчыра павіншавалі яго з узнагародай і папрасілі падзяліцца ўражаннямі:
– Для мяне, безумоўна, вялікі гонар — атрымаць медаль Францыска Скарыны з рук кіраўніка ўрада нашай дзяржавы. Тэатр – гэта маё жыццё, і я вельмі рады, што сціплае служэнне Мельпамене так высока ацэнена – гэта накладвае яшчэ і высокі абавязак перад калегамі па тэатральным цэху, а, у першую чаргу, – перад гледачамі, для якіх, па-сутнасці, і існуе наша прафесія.
Ад самой цырымоніі ўзнагароджання ў маёй душы засталіся самыя цёплыя і незабыўныя ўражанні. Узнёслая атмасфера, віншаванні на такім высокім узроўні… У тым ліку ад некаторых вядомых у краіне людзей, як, да прыкладу, міністра адукацыі Ігара Карпенкі, з якім знаёмы асабіста.
Высокую дзяржаўную ўзнагароду я прысвячаю сваім родным, якія жывуць у маім дарагім Кіраўску, – матулі Ніне Міхайлаўне, сёстрам Вользе і Святлане, а таксама памяці бацькі Івана Фёдаравіча.
А яшчэ – ведаю, што на маёй малой радзіме ў Кіраўску ёсць шэраг рабят-школьнікаў, якіх таксама, як і мяне калісьці, прываблівае сцэна, і яны займаюцца на тэатральным аддзяленні дзіцячай школы мастацтваў. Дык вось хачу ім пажадаць развіваць свае здольнасці і імкнуцца наперад. А мой медаль няхай будзе для іх арыенцірам таго, як можна і трэба рэалізоўваць свае таленты і памкненні.
Аляксандр ХАХЛОЎ.
Фото из домашнего архива Ивана ЩЕТКО.









