У гэтыя дні адзначае свой 85-гадовы юбілей Мікалай Піліпавіч Лагойка. Прозвішча гэтага чалавека вядомае многім у нашым раёне, асабліва тым, хто прысвяціў сваё жыццё рабоце ў сельскай гаспадарцы.

Нарадзіўся Мікалай Піліпавіч 25 студзеня 1929 года ў в.Старыя Стаўпішчы нашага раёна. Сям’я была мнагадзетная — васмёра дзяцей — таму ўсе змалку прывучаліся да працы, давядзення да ладу любой распачатай справы.
Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, Мікалай толькі паспеў скончыць 5 класаў. Як і для многіх аднавяскоўцаў, вельмі складанымі для яго сям’і былі гады ваеннага ліхалецця.
Пасля вызвалення раёна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў юнак працягваў вучобу ў школе, а пасля яе заканчэння атрымаў спецыяльнасць бондара ў Бабруйскім вучылішчы. Нейкі час працаваў у гэтай установе памочнікам майстра бондарнай групы, а па вечарах займаўся ў агульнаадукацыйнай школе.
У 1950 годзе Мікалая Лагойку прызвалі ў рады Савецкай Арміі, службу праходзіў у Чарнігаве. Навучаўся ў палкавой школе сяржанцкага саставу, атрымаў званне старшага сяржанта і быў назначаны памочнікам камандзіра ўзвода.
Пасля службы ў арміі юнак вярнуўся на сваю малую радзіму. Спачатку працаваў у мясцовым калгасе імя Кірава ў паляводчай брыгадзе, а падчас уборачных работ — на камбайне.
Падчас работы ў калгасе М.П.Лагойка зарэкамендаваў сябе старанным і адказным працаўніком, у сувязі з чым яму было прапанавана стаць брыгадзірам паляводчай брыгады. Праз два гады ён ужо — намеснік старшыні калагаса імя Кірава. У 1960 годзе Мікалай Піліпавіч паступіў у Клімавіцкі зааветэрынарны тэхнікум на аддзяленне заатэхніі. Пасаду намесніка стыршыні калгаса сумяшчаў з работай заатэхнікам.
У 1967 годзе на партыйным сходзе быў абраны сакратаром партыйнай арганізацыі. Узначальваў прафкам і таварыскі суд.
Пазней, па рашэнні бюро Кіраўскай РККПБ быў накіраваны на работу старшынёй Казуліцкага сельскага Савета дэпутатаў.
Але прага да працы ў сельскай гаспадаркі прымусіла Мікалая Піліпавіча вярнуцца ў родны калгас. Працаваў загадчыкам жывёлагадоўлі ў в.Старыя Стаўпішчы, а таксама на складзе гаруча-змазачных матэрылаў. З 1959 года па 1987 выбіраўся дэпутатам у мясцовы Савет дэпутатаў.
Варта адзначыць, што ў свой час калгас імя Кірава двойчы займаў лідзіруючую пазіцыю ў раённых спаборніцтвах па асноўных сельскагаспадарчых паказчыках. Аднымі з лепшых былі дасягненні ў галіне раслінаводства і жывёлагадоўлі. На банкаўскім рахунку калгаса імя Кірава былі свабодныя грашовыя сродкі. У гаспадарцы вялося будаўніцтва вытворчых памяшканняў і жылля. Немалая заслуга ў гэтых дасягненнях і асабіста Мікалая Піліпавіча Лагойкі.
Трэба адзначыць, што, якія б пасады ні займаў Мікалай Пілілавіч, ён усюды зарэкамендоўваў сябе як старанны і добрасумленны працаўнік, як сапраўдны патрыёт сваёй Айчыны. Амаль усё сваё працоўнае жыццё ён прысвяціў роднай гаспадарцы, мясцінам, дзе нарадзіўся і вырас. Плённая і адказная праца Мікалая Лагойкі адзначаны медалямі “За працоўныя заслугі” і “Ветэран працы”.
А раздзяліла з М.П.Лагойкам усе радасці і нягоды яго верная спадарожніца жыцця, клапатлівая жонка і матуля Ефрасіння Кірэеўна. Рука аб руку яны пракрочылі разам больш за паўвека, выгадавалі чатырох дачок і сына. Але, на жаль, у 2011 годзе дарагога і мілага сэрцу чалавека не стала.
Зараз Мікалай Піліпавіч жыве ў Кіраўску разам з малодшай дачкой Ганнай. Па магчымасці, дзядулю наведваюць дзесяць унукаў і трынадцаць праўнукаў.
Рыгор КАГАН,
ветэран працы.