Валянціна КЛІМОВІЧ, аператар машыннага даення ААТ “Рассвет імя К.П.Арлоўскага”, заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь, узнагароджана медалём “За працоўныя заслугі”, ордэнам Пашаны, уладальнік спецыяльнай прэміі Магілёўскага аблвыканкама “Чалавек года” з занясеннем на абласную Дошку гонару (2016 г.), ганаровы грамадзянін Кіраўскага раёна:
– Лёс звязаў мяне з Кіраўскім раёнам у 1979-м годзе, з “Рассветам” – у 1981-м. З тых пор Кіраўшчына для мяне стала родным домам, у якім прайшлі самыя важныя моманты майго жыцця: тут я знайшла сваё каханне, стварыла сям’ю, тут нарадзіліся мае дзеці, сюды прыязджаюць унукі.
Тут, на гэтай цудоўнай кіраўскай зямлі, я стала сапраўдным спецыялістам сваёй справы. Дапамаглі мне ў маім станаўленні прафесіяналы сваёй справы, настаўнікі: Фаіна Ануфрыеўна Скудная і Людміла Нічыпараўна Палевіч. Я ганаруся тым, што мне пашчасціла працаваць разам з імі.
Людзі майго пакалення, хто працаваў у жывёлагадоўлі, добра памятаюць, якімі былі фермы, умовы працы. Калі кожны дзень сутыкаешся з гэтым, то і не заўважаеш, якія змены адбываюцца. А на самой справе хіба ж можна параўнаць усё, што мы маем сёння, з тым, што было дзясяткі гадоў таму!
Толькі паглядзіце, якія ў нас зараз фермы… Высокатэхналагічныя, усё аўтаматызавана… Умовы працы для работнікаў на вышэйшым узроўні: чысціня, камфорт, сучасныя памяшканні. Як жа тут не будзеш старацца працаваць. А калі бачыш сам вынікі сваёй працы, то гэта, напэўна, самае вялікае ўзнагароджанне.
За гады, што жыву на Кіраўшчыне, я назапасіла не толькі вялікі працоўны вопыт, але і мноства ўзнагарод. Прыемна, што мая праца прызнана на самым высокім узроўні. Тройчы я атрымлівала ўзнагароды з рук нашага Прэзідэнта Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнкі, а гэта дарагога каштуе. Ды і наогул, Кіраўскі раён заўсёды славіўся дасягненнямі ў сельскай гаспадарцы. І я рада, што і мая праца таксама прыносіць карысць.
Жадаю нашай роднай Кіраўшчыне росквіту, а яе жыхарам – моцнага здароўя, плёну ў працы, шчасця, міру і дабрабыту.

Лізавета КІСЯЛЁВА, выкладчык дзяржаўнай установы адукацыі “Жыліцкая дзіцячая школа мастацтваў”, малады спецыяліст:
– Разважаючы на гэтую тэму, перш за ўсё, я хачу сказаць, што мне вельмі пашанцавала нарадзіцца ў Жылічах, у найпрыгажэйшым месцы, поўным гісторыі і прыроды, дзе кожны куток захоўвае сваю ўнікальную атмасферу. Палац, старадаўні парк – гэта крыніца натхнення, дзе кожны крок пераносіць у мінулае… І тое, якія змены адбыліся тут за апошнія гады, заслугоўвае асаблівай павагі і захаплення.
Для мяне Жылічы – гэта не проста месца на карце, а родны куток, які з кожным днём становіцца даражэй, крыніца энергіі для творчасці, адпраўная кропка на шляху да прафесійнага жыцця… Тут я нарадзілася, тут я ўпершыню адкрыла для сябе мастацтва, тут вучылася, расла і разумела, як важна захоўваць і перадаваць спадчыну папярэдніх пакаленняў.
Як і любы свядомы грамадзянін, я адчуваю адказнасць за будучыню сваёй малой радзімы. Лічу, што не толькі прырода і архітэктура, але і людзі, іх творчы патэнцыял і любоў да роднай зямлі робяць наш раён асаблівым. Цяпер мая галоўная задача – перадаваць свае веды і вопыт вучням, дзяліцца з імі сваім натхненнем, каб наша родная Кіраўшчына працягвала развівацца
і квітнець.
Мы, моладзь, павінны разумець, як важна захоўваць сваю культуру, гісторыю і сувязь з роднай зямлёй. Лічу, што мастацтва – гэта не проста харэаграфія або жывапіс, гэта мова, з дапамогай якой мы можам выказаць усё, што нас акружае: ад прыгажосці прыроды да ўнікальнасці нашага краю. Гэтаму мяне навучылі Жылічы, гэтаму я вучу цяпер сваіх вучняў.
Хай выдатны жыліцкі куток зямлі працягвае натхняць сваіх жыхароў і гасцей, прыносіць ім радасць і гонар. Няхай кожны з нас ганарыцца сваёй малой радзімай і будзе гатовы ўнесці свой уклад у яе росквіт.

Наталля КОТАВА, дырэктар дзяржаўнай установы адукацыі “Цэнтр дадатковай адукацыі дзяцей
і моладзі”:
– Для мяне, як для чалавека, які сваё жыццё звязаў з Кіраўскім раёнам, гэты юбілей асабліва важны. Я ганаруся тым, што нарадзілася і вырасла тут, у гэтым выдатным месцы.
Наш раён – гэта гісторыя, гэта традыцыі, гэта людзі… Я заўсёды адчувала, як важна заставацца ў родным месцы, а не шукаць шчасця дзесьці далёка, бо менавіта тут я знайшла сваё прызначэнне. Тут я сустрэла сваё каханне, нарадзіла дзяцей, вызначылася з працай.
Мая цяперашняя сям’я, мае бацькі, сябры, калегі сфармавалі ў маім жыцці той шлях, па якім я ішла і працягваю ісці. І цяпер, праз гады, я ганаруся тым, што магу быць часткай гэтага працэсу для будучых пакаленняў, развіваючы цэнтр дадатковай адукацыі, ствараючы новыя магчымасці для дзяцей нашага раёна. Гэта месца стала маім жыццём, маёй працай
і маім лёсам.
Для мяне вельмі важна, што мая дачка таксама абрала наш раён сваім домам. Яна, як і я, разумее, наколькі каштоўныя карані, як важна сувязь з роднай зямлёй. Я спадзяюся, што яе шлях будзе напоўнены любоўю да родных мясцін, да тых людзей, якія тут жывуць, і да тых традыцый, якія мы беражліва захоўваем.
Я хачу пажадаць усім землякам, каб наш родны раён квітнеў, каб тут заўсёды было месца для новых ідэй, для творчых ініцыятыў і для шчасця. Няхай кожны куток нашай малой радзімы будзе месцам, дзе знаходзяць падтрымку, дзе ствараюць і працуюць, дзе заўсёды пануе дабро і цеплыня.