На абласным конкурсе на званне “Лепшы па прафесіі загадчык аддзялення тэрміновага сацыяльнага абслугоўвання тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Магілёўскай вобласці” прадстаўніца нашага раёна Таццяна Дашкевіч заняла 1-е месца.
Пераможцай яна стала невыпадкова: за амаль 11 гадоў працы ў РЦСАН яна сваімі адказнымі адносінамі да даручанай справы здолела заваяваць аўтарытэт і павагу кіраўніцтва, калег, а самае галоўнае — шчырыя адносіны людзей. Таццяна Іванаўна не церпіць абыякавасці, дае магчымасць іншым адчуваць сябе патрэбнымі і карыснымі, дарыць цяпло свайго сэрца людзям, якія маюць патрэбу ў падтрымцы.
Прафесію, звязаную з сацыяльным абслугоўваннем, Дашкевіч выбрала, калі ёй было крыху за 30 гадоў. Той вопыт работы з людзьмі, які жанчына набыла дагэтуль, працуючы старшым кантралёрам аперацыйнага аддзялення №2815 Ашчадбанка, загадчыкам аддзялення №709/23 ААБ “Беларусбанк”, вельмі спатрэбіўся ў далейшым. Як лічыць Таццяна Іванаўна, загадчык аддзялення тэрміновага сацыяльнага абслугоўвання — гэта і арганізатар, і псіхолаг, і выратавальнік. Часам даводзіцца прымаць самыя неардынарныя рашэнні, каб толькі падапечным, а гэта людзі розных катэгорый, якія маюць патрэбу ў сацыяльнай пад-трымцы, было добра, каб дапамагчы ім знайсці выйсце са складаных жыццёвых абставін.
Таццяна Іванаўна пастаянна імкнецца да самаадукацыі, павышэння прафесійнага ўзроўню. Так, у лістападзе 2013 г. яна прымала ўдзел у рэспубліканскай навукова-практычнай канферэнцыі “Удасканальванне сістэмы сацыяльнага абслугоўвання ў Рэспубліцы Беларусь: вопыт, праблемы, навацыі”. У маі 2015 г. удзельнічала ў пасяджэнні секцыі “Метадычнае суправаджэнне тэрытарыяльных цэнтраў сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва”. Гэта дапамагае ў распрацоўцы і ўкараненні новых форм работы з грамадзянамі. Дарэчы, у наступным годзе РЦСАН плануецца аказваць сацыяльна-бытавыя паслугі асобам сталага ўзросту, якія не знаходзяцца на надомным абслугоўванні, але маюць патрэбу ў пастаяннай дапамозе.
Ладзяцца справы і ў сям’і Таццяны Іванаўны: тут пануюць узаемаразуменне і падтрымка, любоў і пяшчота — муж Валерый і абодва сыны вельмі асцерагаюць сваю адзіную і самую лепшую для іх жанчыну.
Калі размова заходзіць пра асабістае жыццё, то вочы жанчыны свецяцца радасцю, у яе голасе адчуваецца пяшчота. З мужам яны пражылі чвэрць стагоддзя, ён заўсёды падставіць сваё моцнае плячо, ніколі не пакрыўдзіць. Гэтаму вучыць і сыноў, якімі бацькі ганарацца. Старэйшы Павел закончыў Магілёўскі педагагічны ўніверсітэт, працуе настаўнікам фізвыхавання ў адной са школ г.Бабруйска. Андрэй вучыцца на 2-м курсе Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту.
Няхай і ў далейшым у іх сям’і ладзяцца справы, радуюць поспехі, нязменнай застаецца павага людзей. Ад гэтага ў гаспадыні дома будзе выдатны настрой, які дапаможа вынікова вырашаць усе надзённыя пытанні на рабоце.